تهران شهرسبز

دراین وبلاگ تنها بانگاهی نو بر عملکرد زیست محیطی مدیران شهر ی نظرات مرتبط با موضوعات طرح شده به نمایش در خواهند آمد.

عزم ملی وخواست عمومی در حوزه محیط زیست
نویسنده : نارنجی - ساعت ٢:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۳/٢٢
 

خواست عمومی در حوزه محیط زیست کشوروبویژه درمحدوده شهرها چندان با مسئله حفظ محیط زیست وفق نداردوبیشتر با نگاهی مصلحت بین به دنبال کسب منافع بیشترولو با از دست دادن محیط زیست سالم است،به قول آقای درویش از اساتید و پژوهشگران عرصه محیط زیست کشورما به عنوان متخصص ومدرس محیط زیست حتی نتوانستیم آنقدرآگاهی وشور در مردم بیافرینیم که آنها خود در برابر احداث فلان سازه غول پیکر بتنی بایستدویا باساخت جاده از قلب زیست بومی جنگلی حفاظت شده یا تالابی بین المللی مخالفت کرده وبه فن سالاران طبیعت ستیزنشان دهند که برایشان پایداری توسعه مهم تر از رفع نیازهای کوتاه مدت است.
شوربختانه آنکه دربسیاری موارد،این طرفداران محیط زیست بوده اند که عملا" در برابرمردمی که خواهان احداث سد،پالایشگاه،جاده وفلان سازه اشتغال زا بوده اند،ایستاده اند...


استاد ارجمندمان جناب آقای درویش تعبیر درستی دارند،چرا که در توسعه فضا های شهری نیز از بزرگراه گرفته تاشهرک سازی وهمچنین ساخت فضا های عمومی همیشه در عمل خواست جمعی از مردم یا شهروندان ملاک عمل است ،نه مصالح ملی ومنطقه ای واینکه شایدفرزندان ما وآیندگان به جای توسعه ناپایداربه سلامتی مناسب درخلال توسعه ای پایدار نیازمند هستند.
هم اکنون نیز در مدیریت شهر تهران همین سیاست مردم محوری موجود دنبال می شود،بطور مثال باغ های زیادی تخریب می شود تا نواحی مسکونی وتجاری گسترش یابد،پارک جنگلی خرگوش دره ولویزان تخریب می شود تا بزرگراه شوند،مراتع زیادی تخریب می شود تا شهرک سازی در مناطق 22-20-21-19و18 دنبال شودودر هیچ یک از این مناطق دوستداران محیط زیست قدرت تلاش ومقاومت در برابر گستره تخریبها را ندارند.
حتی در مناطقی چون 15و14 با سرانه فضای سبزمحدودبطور مثال محوطه فرهنگسرای سالمند تغییر کاربری داده شده وبه نام تامین فضای فرهنگی فضای سبز موجودتخریب می شودویا در منطقه 18 پارک جای خود را به پمپ بنزین داده وباز کسی حرفی نمی زندودر عین حال کمیسیون مربوط در سازمان پارکها هم ساکت است.
این تکلیف سازمانهای مردمی بوده که با ایجاد پایگاه های مردمی بدور از حمایتهای شهرداری ودولتی سعی در توسعه پایگاه های مردمی در محلات داشته وسیستم قوی سازماندهی مردمی محلات را در مواجه با پدیده توسعه پذیری ناپایداربر مبناء خواست مردمی را مهار نمایند.
سهم برخی اشخاص و سازمانهای غیر دولتی در این قبیل تخریبها،به دلیل آنکه به دل مشغولی رفع نیازهای شهرداریها پرداخته وبیشتر سعی در جلب نظررده های مختلف شهرداری دارندکمتر از دیگران نیست.
عزم ملی نیاز است تا به مسئله مخاطرات زیست محیطی بدور از مقاومت مردمی  با نگاهی همگانی توجه شده ووضعیت محیط زیست سامان یافته ومدیریت حفاظت محیط زیست به بهره وری لازم خود برسد.

عزمی که تنها در سایه اعتماد سازی عمومی تبلور یافته وبصورتی فزاینده همه گیر خواهد شد.